Plan zagospodarowania przestrzennego

Plan zagospodarowania przestrzennego jest przygotowawczym miejskim planem zagospodarowania przestrzennego (ramowy plan zagospodarowania przestrzennego), który sporządza gmina lub gmina bez związku. Zawiera on zamierzone przez planującą gminę lub miasto przeznaczenia urbanistyczne i zróżnicowane dla poszczególnych obszarów. Na przykład tereny zabudowy mieszkaniowej, tereny zabudowy usługowej, tereny użytkowe, tereny przeznaczone do użytku publicznego, tereny komunikacyjne, tereny zielone, tereny zadrzewione i tereny rolne.

Co do zasady plan zagospodarowania przestrzennego nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków prawnych dla obywateli. Z jego graficznych i tekstowych przedstawień nie można wyprowadzić żadnych roszczeń prawnych, w szczególności prawa do pozwolenia na budowę na konkretnej działce. Stanowi on jednak wiążący program dla administracji i innych organów.

Pośredni wpływ wynika z faktu, że plany rozwoju, które zawierają prawnie wiążące postanowienia dla wszystkich obywateli, muszą być opracowywane na podstawie reprezentacji planu zagospodarowania przestrzennego.
Ponadto obywatele mogą być dotknięci zezwoleniem na projekty na obszarach zewnętrznych, ponieważ oświadczenia planu zagospodarowania przestrzennego lub zastrzeżenia planistyczne, które są sprzeczne z projektem budowlanym, musiałyby zostać uwzględnione jako "naruszenie interesów publicznych". Dzieje się tak w przypadku, gdy projekt może powodować szkodliwe oddziaływanie na środowisko lub jest na nie narażony.